M¦ w skokach narciarskich s± czê¶ci± M¦ w Narciarstwie Klasycznym, które obejmuj± praktycznie wszystkie dyscypliny sportowe (biegi, biathlon, kombinacja norweska, skoki itd.).
Powstaniu M¦ w Narciarstwie Klasycznym najbardziej sprzeciwiali siê Norwegowie. Dopiero w roku 1924- podczas "Tygodnia Sportów Zimowych" w Chamonix (Francja)-pañstwa ¶rodkowoeuropejskie i alpejskie zdo³a³y zmusiæ Norwegów do ust±pienia.

Pierwsze zawody M¦ odby³y siê w Johannisbadzie (Czechy) w roku 1925, a triumfatorem by³ tam Willy Dick (Czechos³owacja).
Ju¿ w 1929 roku po raz pierwszy M¦ odby³y siê w Polsce- w Zakopanem, jednak nasi reprezentanci wypadli tam raczej s³abo- ca³e podium nale¿a³o do skoczków norweskich.

W roku 1938, podczas zawodów w Lahti wspaniale spisa³ siê Stanis³aw Marusarz, który zdoby³ dla Polski srebrny medal. Triumfowa³ wówczas Norweg Asbjoern Ruud, jednak¿e wielu po dzi¶ dzieñ uwa¿a, i¿ prawdziwym zwyciêzc± tych mistrzostw by³ Polak.
W tym okresie zupe³nie inaczej mierzono jeszcze odleg³o¶æ, jak± uzyskiwali skoczkowie- wszystko odbywa³o siê "na oko", podobnie rzecz mia³a siê ze stylem (nie ujawniano nawet nazwisk sêdziów).
Tego historycznego dnia, dopiero o ósmej wieczorem, po paru godzinach burzliwych obrad z udzia³em trzech sêdziów i dzia³aczy z Miêdzynarodowej Federacji Narciarskiej, og³oszono, i¿ mistrzem ¶wiata na du¿ej skoczni zosta³ Norweg Asbjoern Ruud, który wyprzedzi³ o 0,3 punktu Stanis³awa Marusarza. Co wiêcej- Norweg wygra³ pomimo tego, i¿ oba skoki mia³ znacznie krótsze. W pierwszej serii Marusarz osi±gn±³ 66m, podczas gdy Ruud zaledwie 63,5m. W rundzie fina³owej Polak polecia³ a¿ na 67m, a Ruud uzyska³ tylko 64m. To wszystko jednak nie wystarczy³o do triumfu Polaka, jako ¿e elegancja lotu Norwega zosta³a oceniona wy¿ej.

Po raz kolejny uczestnicy Mistrzostw ¦wiata w Skokach Narciarskich zago¶cili w Polsce w roku 1939. G³ównym faworytem Polaków by³ Stanis³aw Marusarz- srebrny medalista M¦ w Lahti 1938. Niestety Marusarz zdo³a³ wywalczyæ dopiero 5 lokatê i Zakopane znów nie ujrza³o polskiego reprezentanta na podium.

Przed II Wojn± ¦wiatow± impreza by³a organizowana zazwyczaj co roku. Od 1950 roku wprowadzono cykl 4-letni, na przemian z sezonem olimpijskim.

A¿ do roku 1962 zawodnicy oddawali skoki tylko na jednej skoczni, o ma³ym punkcie konstrukcyjnym. Od 1962 na ka¿de M¦ sk³ada³y siê dwa konkursy; Najpierw by³y to zawody na obiektach K-70 i K-90, nastêpnie, od 1991 roku, na K-90 i K-120.
Po raz pierwszy konkursy na dwóch skoczniach rozegrano w Zakopanem (1962). Triumfatorami byli tam - na k- 90- Helmuth Recknagel (Niemiecka Republika Demokratyczna), a na K-70 Toralf Engan (Norwegia). Najlepszym z Polaków by³ Antoni £aciak, który zaj±³ drug± lokatê na obiekcie K-70.

W latach 1966-1982 coraz czê¶ciej do g³osu zaczynali dochodziæ zawodnicy z Niemiec i ZSRR, prze³amuj±c dotychczasow± dominacjê skoczków z krajów Skandynawii.
Najwiêkszym polskim sukcesem tego okresu by³o niew±tpliwie br±z Stanis³awa G±sienicy-Daniela, zdobyty na du¿ej skoczni w Szczyrbskim Jeziorze (1970)

Od 1982 roku w sk³ad M¦ wesz³y konkursy dru¿ynowe- do roku 2001 tylko jeden konkurs, a dopiero w 2001- pod naciskiem gospodarzy, zorganizowano w Lahti a¿ dwa konkursy dru¿ynowe- na skoczni K-90 i K-120.
Pocz±wszy od roku 1985 Mistrzostwa ¦wiata w Skokach Narciarskich, rozgrywane s± regularnie co dwa lata (nieparzyste).

Polacy na M¦ w Skokach Narciarskich

W ca³ej historii M¦ w skokach narciarskich reprezentanci Polski zdo³ali wywalczyæ tylko 5 medali, a to za spraw± Stanis³awa Marusarza (1938)- srebro, Antoniego £aciaka (1962)- srebro, Stanis³awa G±sienicê-Daniela (1970)- br±z i Adama Ma³ysza- (2001) - z³oto i srebro.