Ma造szomania.com - Adam Ma造sz & Skoki Narciarskie
 

: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. I
: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. II
: Wywiad z Andreasem Kuettelem
: Wywiad z Jernejem Damjanem
: Wywiad ze Stefanem Hula
: Wywiad z Gregorem Schlierenzauerem






Turniej Czterech Skoczni

Turniej Czterech Skoczni nazywany jest cz瘰to narciarskim "Wielkim Szlemem", z tym, 瞠 rozgrywanym w ci庵u kilku dni. Dla wielu skoczk闚 jest r闚nie wa積y co igrzyska olimpijskie i mistrzostwa 鈍iata, a wygranie go 鈍iadczy o presti簑 zawodnika, cho熲y ze wzgl璠u na konieczno嗆 oddania kilku imponuj帷ych i poprawnych stylowo skok闚 podczas wszystkich czterech konkurs闚 Turnieju. Polakom od niedawna impreza ta kojarzy si z pierwszym wielkim triumfem Adama Ma造sza w 49. edycji tych zawod闚, a tym samym z najwi瘯szym wydarzeniem w historii wyst瘼闚 polskich skoczk闚 narciarskich od czasu zwyci瘰twa Wojciecha Fortuny na Olimpiadzie w Sapporo.

Sam pomys zorganizowania Turnieju Czterech Skoczni narodzi si latem 1949 roku w domu "Maler" w Partenkirchen, w鈔鏚 przebywaj帷ych tam dzia豉czy narciarskich z Ga - Pa i Innsbrucku. Wcze郾iej, w zimie tego samego roku Mi璠zynarodowa Federacja Narciarska znios豉 zakaz udzia逝 skoczk闚 niemieckich w imprezach mi璠zynarodowych, kt鏎y obowi您ywa od ko鎍a II wojny 鈍iatowej.

Ostatecznie plan "niemiecko - austriackiego tournee skoczk闚" opracowano podczas jednego z nocnych konkurs闚 skok闚 w 1952 roku, w miejscowo軼i Seegrube ko這 Innsbrucku. Ostatni z pi璚iu obecnych w闚czas pomys這dawc闚 Turnieju, a p騧niej jego honorowy prezydent Putzl Pepeunig zmar w 1999 roku i zosta pochowany na cmentarzu nieopodal skoczni Bergisel.

Podczas pierwszego mi璠zynarodowego "tournee skoczk闚" w 1953 roku na skoczniach w Ga - Pa (gdzie noworoczny konkurs odbywa si od pocz徠ku lat 20.) i Innsbrucku rywalizowali skoczkowie z sze軼iu pa雟tw. Wygra Norweg Ageir Doelplads. Obecnie Turniej rozgrywa si na czterech skoczniach: w Oberstdorfie, Garmisch- Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen.

W 1996 roku, pod presj niemieckiej telewizji do zawod闚 wprowadzono zmiany regulaminowe - podczas kolejnej edycji Turnieju skoczkowie rywalizowali po raz pierwszy w systemie K.O. Od tej pory w pierwszej serii ka盥ego z konkurs闚 50 zawodnik闚 walczy o przej軼ie do serii drugiej w parach - zwyci瞛cy ka盥ego z 25 pojedynk闚 zapewniaj sobie udzia w finale, po czym do陰cza do nich pi璚iu tak zwanych "lucky losers", czyli "szcz窷liwych przegranych" z najlepszymi wynikami. Nowy system, cho nie zawsze sprawiedliwy dla skoczk闚, jest z pewno軼i atrakcyjny dla widz闚 - przypomnijmy sobie cho熲y emocjonuj帷y pojedynek z 1 stycznia 2001 roku, kiedy to w jednej parze na skoczni w Innsbrucku znale幢i si Martin Schmitt oraz Adam Ma造sz... i nie ukrywajmy, 瞠 zestawienie tych dw鏂h zawodnik闚 w konkursie nie by這 przypadkowe.

Nieco symboliczne znaczenie nadano tak瞠 celowym rezygnacjom z udzia逝 Svena Hannawalda we wszystkich czterech seriach kwalifikacyjnych podczas jubileuszowej edycji zawod闚 w sezonie 2001/2002. Dzi瘯i temu potem m鏬 nie tylko zmierzy si bezpo鈔ednio ze zwyci瞛c kwalifikacji, ale tak瞠 nosi numer "50", jakby zwiastuj帷 swoje historyczne zwyci瘰two podczas 50. Turnieju Czterech Skoczni. To Sven Hannawald bowiem jako pierwszy skoczek w licz帷ej ju p馧 wieku historii Turnieju wygra wszystkie cztery konkursy. I trzeba doda, 瞠 w swej walce nie mia sobie r闚nych. Jak powiedzia o nim dwukrotny tryumfator Turnieju Andreas Goldberger, Sven m鏬 przegra tylko sam ze sob, gdyby pope軟i jaki g逝pi b陰d.

Wielu specjalist闚 twierdzi, 瞠 wcze郾iej tego wyczynu, jakim by這 wygranie czterech konkurs闚 podczas jednej edycji Turnieju, m鏬 dokona w sezonie 1971/72 Japo鎍zyk Yukio Kasaya. On jednak po wygraniu trzech konkurs闚 zrezygnowa z czwartego, by lepiej przygotowa si do maj帷ych si wkr鏒ce rozpocz望 igrzysk olimpijskich w Sapporo. Plan zdobycia tam olimpijskiego z這ta na du瞠j skoczni popsu Kasayi sam Wojciech Fortuna, zanim to jednak nast徙i這 Turniej Czterech Skoczni wygra Norweg Ingolf Mork. Na pierwsze zwyci瘰two swego rodaka w tej imprezie Japo鎍zycy musieli czeka jeszcze 26 lat, do 1998 roku, kiedy to Turniej wygra Kazuyoshi Fumaki.

Ale Polacy czekali jeszcze d逝瞠j. Do zwyci瘰twa Adama Ma造sza najwy窺ze dla Polski pi徠e miejsca wywalczyli Antoni Wieczorek w 1962 roku i Stanis豉w Bobak w roku 1975. Nikt z polskich zawodnik闚 nie wygra wcze郾iej nawet pojedynczego konkursu Turnieju, a od 1953 roku odby這 si ich a 175! Do niedawna najbardziej cieszy這 nas wywalczone drugie miejsce wspomnianego ju Stanis豉wa Bobaka podczas pierwszego i ostatniego konkursu Turnieju, potem jego osi庵ni璚ie powt鏎zy w 1997 roku Adam Ma造sz, by w ko鎍u 4 lata p騧niej zwyci篹y pierwszego dnia XXI wieku na olimpijskim obiekcie w Innsbrucku - obiekcie, kt鏎y wiosn 2001 roku przesta istnie. Nasz zawodnik okaza si wi璚 nie tylko ostatnim zwyci瞛c rozgrywanych tam zawod闚, ale i ostatnim rekordzist skoczni (wcze郾iej pobi ustanowion przez Niemca Dietera Thom rekordow odleg這嗆 120 metr闚 o zaledwie p馧 metra)

Nie by to jednak jedyny rekord ustanowiony przez Adama Ma造sza, gdy nikt przed nim nie wygra wszystkich czterech serii kwalifikacyjnych, nie zgromadzi ponad 1000 punkt闚 w klasyfikacji 陰cznej Turnieju ani nie uzyska przewagi ponad 100 punkt闚 nad drugim zawodnikiem. I chocia w rok p騧niej Sven Hannawald zdoby o 31.7 punktu wi璚ej w klasyfikacji 陰cznej, i to on (a nie jak oczekiwano, nasz zawodnik) wygra w Turnieju wszystkie 4 konkursy, nie oznacza to braku kolejnych wyzwa dla skoczk闚. By mo瞠 nied逝go poznamy zawodnika, kt鏎y powt鏎zy wyczyn Hannawalda w dw鏂h edycjach Turnieju z rz璠u? Pozostaje nam czeka na tego skoczka, kt鏎y swymi wyst瘼ami dopisze dalszy ci庵 historii Turnieju Czterech Skoczni...


sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
1953 S. BRADL (AUT) H. NAES (NOR) A. DOELPLADS (NOR)
1953/1954 O. BJOERNSTAD (NOR) E. KIRJONEN (FIN) S. BRADL (AUT)
1954/1955 H. SILVENOINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) A. KALLAKORPI (FIN)
1955/1956 N. KAMIENSKI (URS) S. BRADL (AUT) N. SZAMOW (URS)
1956/1957 P. UOTINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) M. BOLKART (GER)
1957/1958 H. RECKNAGEL (DDR) N. SZAMOW (URS) N. KAMIENSKI (URS)
1958/1959 H. RECKNAGEL (DDR) W. HABERSATTER (AUT) A. HOEL (NOR)
1959/1960 M. BOLKART (GER) A. PLANK (AUT) O. LEODOLTER (AUT)
1960/1961 H. RECKNAGEL (DDR) O. LEODOLTER (AUT) K. KAERKKINEN (FIN)
1961/1962 E. KIRJONEN (FIN) W. EGGER (GER) H. SILVENOINEN (FIN)
1962/1963 T. ENGAN (NOR) T. YGGESETH (NOR) M. BOLKART (GER)
1963/1964 V. KANKKONEN (FIN) T. YGGESETH (NOR) B. PREIML (AUT)
1964/1965 T. BRANDTZAEG (NOR) B. WIRKOLA (NOR) D. MOTEJLEK (TCH)
1965/1966 V. KANKKONEN (FIN) D. NEUENDORF (DDR) B. WIRKOLA (NOR)
1966/1967 B. WIRKOLA (NOR) S. LICHTENEGGER (AUT) D. NEUENDORF (DDR)
1967/1968 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) D. NEUENDORF (DDR)
1968/1969 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) Z. HUBAC (TCH)
1969/1970 H. QUECK (DDR) B. WIRKOLA (NOR) G. NAPAΘOW (URS)
1970/1971 J. RASKA (TCH) I. MORK (NOR) Z. HUBAC (TCH)
1971/1972 I. MORK (NOR) H. GLASS (DDR) T. KAEYHK (FIN)
1972/1973 R. SCHMIDT (DDR) H. ASCHENBACH (DDR) S. BOCZKOW (URS)
1973/1974 H. ASCHENBACH (DDR) W. STEINER (SUI) B. ECKSTEIN (DDR)
1974/1975 W. P鄄STL (AUT) E. FEDERER (AUT) K. SCHNABL (AUT)
1975/1976 J. DANNEBERG (DDR) K. SCHNABL (AUT) R. BACHLER (AUT)
1976/1977 J. DANNEBERG (DDR) W. STEINER (SUI) H. GLASS (DDR)
1977/1978 K. YLIANTILLA (FIN) M. BUSE (DDR) M. WEBER (DDR)
1978/1979 P. KOKKONEN (FIN) H. SUMI (SUI) J. DANNEBERG (DDR)
1979/1980 H. NEUPER (AUT) H. GLASS (DDR) M. WEBER (DDR)
1980/1981 H. NEUPER (AUT) A. KOGLER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1981/1982 M. DECKERT (DDR) R. RUUD (NOR) P. BERGERUD (NOR)
1982/1983 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) H. BULAU (CAN)
1983/1984 J. WEISSFLOG (DDR) K. OSTWALD (DDR) M. NYKAENEN (FIN)
1984/1985 J. WEISSFLOG (DDR) M. NYKAENEN (FIN) K. OSTWALD (DDR)
1985/1986 E. VETTORI (AUT) F. NEULAENDTER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1986/1987 E. VETTORI (AUT) V. OPAAS (NOR) U. FINDEISEN (DDR)
1987/1988 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) J. PARMA (TCH)
1988/1989 R. LAAKONEN (FIN) M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR)
1989/1990 D. THOMA (GER) J. WEISSFLOG (DDR) R. LAAKONEN (FIN)
1990/1991 J. WEISSFLOG (GER) A. FELDER (AUT) D. THOMA (GER)
1991/1992 T. NIEMINEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) W. RATHMAYR (AUT)
1992/1993 A. GOLDBERGER (AUT) N. KASAI (JPN) J. SAKALA (TCH)
1993/1994 E. BREDESEN (NOR) J. WEISSFLOG (GER) A. GOLDBERGER (AUT)
1994/1995 A. GOLDBERGER (AUT) K. FUNAKI (JPN) J. AHONEN (FIN)
1995/1996 J. WEISSFLOG (GER) A.P. NIKKOLA (FIN) R. SCHWARZENBERGER (AUT)
1996/1997 P. PETERKA (SLO) A. GOLDBERGER (AUT) D. THOMA (GER)
1997/1998 K. FUNAKI (JPN) S. HANNAWALD (GER) J. AHONEN (FIN)
1998/1999 J. AHONEN (FIN) N. KASAI (JPN) H. MIYAHIRA (JPN)
1999/2000 A. WIDHOELZL (AUT) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2000/2001 A. MAΧSZ (POL) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2001/2002 S. HANNAWALD (GER) M. HAUTAMAEKI (FIN) M. HOELLWARTH (AUT)
2002/2003 J. AHONEN (FIN) S. HANNAWALD (GER) A. MAΧSZ (POL)
2003/2004 S. PETTERSEN (NOR) M. HOELLWARTH (AUT) P. ZONTA (SLO)
2004/2005 J. AHONEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) T. MORGENSTERN (AUT)
2005/2006 J. JANDA (CZ), J.AHONEN (FIN) R. LJOEKELSOEY (NOR) A. KUETTEL (SUI)
2006/2007 A. JACOBSEN (NOR) A. SCHLIERENZAUER (AUT) S. AMMANN (SUI)
2007/2008 J.AHONEN (FIN) T. MORGENSTERN (AUT) M. NEUMAYER (GER) A. MALYSZ

Strona i ca豉 jej zawarto嗆 jest w豉sno軼i ©2001-2010 Ma造szomania.com
Wszelkie prawa zastrze穎ne.

Oskryptowanie:ㄆkasz Kokoszkiewicz