Ma造szomania.com - Adam Ma造sz & Skoki Narciarskie
 

: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. I
: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. II
: Wywiad z Andreasem Kuettelem
: Wywiad z Jernejem Damjanem
: Wywiad ze Stefanem Hula
: Wywiad z Gregorem Schlierenzauerem






Turniej Czterech Skoczni

Turniej Czterech Skoczni nazywany jest cz?sto narciarskim "Wielkim Szlemem", z tym, ?e rozgrywanym w ci?gu kilku dni. Dla wielu skoczk闚 jest r闚nie wa?ny co igrzyska olimpijskie i mistrzostwa ?wiata, a wygranie go ?wiadczy o presti?u zawodnika, cho?by ze wzgl?du na konieczno?? oddania kilku imponuj?cych i poprawnych stylowo skok闚 podczas wszystkich czterech konkurs闚 Turnieju. Polakom od niedawna impreza ta kojarzy si? z pierwszym wielkim triumfem Adama Ma?ysza w 49. edycji tych zawod闚, a tym samym z najwi?kszym wydarzeniem w historii wyst?p闚 polskich skoczk闚 narciarskich od czasu zwyci?stwa Wojciecha Fortuny na Olimpiadzie w Sapporo.

Sam pomys? zorganizowania Turnieju Czterech Skoczni narodzi? si? latem 1949 roku w domu "Maler" w Partenkirchen, w?r鏚 przebywaj?cych tam dzia?aczy narciarskich z Ga - Pa i Innsbrucku. Wcze?niej, w zimie tego samego roku Mi?dzynarodowa Federacja Narciarska znios?a zakaz udzia?u skoczk闚 niemieckich w imprezach mi?dzynarodowych, kt鏎y obowi?zywa? od ko?ca II wojny ?wiatowej.

Ostatecznie plan "niemiecko - austriackiego tournee skoczk闚" opracowano podczas jednego z nocnych konkurs闚 skok闚 w 1952 roku, w miejscowo?ci Seegrube ko?o Innsbrucku. Ostatni z pi?ciu obecnych w闚czas pomys?odawc闚 Turnieju, a p?niej jego honorowy prezydent Putzl Pepeunig zmar? w 1999 roku i zosta? pochowany na cmentarzu nieopodal skoczni Bergisel.

Podczas pierwszego mi?dzynarodowego "tournee skoczk闚" w 1953 roku na skoczniach w Ga - Pa (gdzie noworoczny konkurs odbywa? si? od pocz?tku lat 20.) i Innsbrucku rywalizowali skoczkowie z sze?ciu pa?stw. Wygra? Norweg Ageir Doelplads. Obecnie Turniej rozgrywa si? na czterech skoczniach: w Oberstdorfie, Garmisch- Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen.

W 1996 roku, pod presj? niemieckiej telewizji do zawod闚 wprowadzono zmiany regulaminowe - podczas kolejnej edycji Turnieju skoczkowie rywalizowali po raz pierwszy w systemie K.O. Od tej pory w pierwszej serii ka?dego z konkurs闚 50 zawodnik闚 walczy o przej?cie do serii drugiej w parach - zwyci?zcy ka?dego z 25 pojedynk闚 zapewniaj? sobie udzia? w finale, po czym do??cza do nich pi?ciu tak zwanych "lucky losers", czyli "szcz??liwych przegranych" z najlepszymi wynikami. Nowy system, cho? nie zawsze sprawiedliwy dla skoczk闚, jest z pewno?ci? atrakcyjny dla widz闚 - przypomnijmy sobie cho?by emocjonuj?cy pojedynek z 1 stycznia 2001 roku, kiedy to w jednej parze na skoczni w Innsbrucku znale?li si? Martin Schmitt oraz Adam Ma?ysz... i nie ukrywajmy, ?e zestawienie tych dw鏂h zawodnik闚 w konkursie nie by?o przypadkowe.

Nieco symboliczne znaczenie nadano tak?e celowym rezygnacjom z udzia?u Svena Hannawalda we wszystkich czterech seriach kwalifikacyjnych podczas jubileuszowej edycji zawod闚 w sezonie 2001/2002. Dzi?ki temu potem m鏬? nie tylko zmierzy? si? bezpo?rednio ze zwyci?zc? kwalifikacji, ale tak?e nosi? numer "50", jakby zwiastuj?c swoje historyczne zwyci?stwo podczas 50. Turnieju Czterech Skoczni. To Sven Hannawald bowiem jako pierwszy skoczek w licz?cej ju? p? wieku historii Turnieju wygra? wszystkie cztery konkursy. I trzeba doda?, ?e w swej walce nie mia? sobie r闚nych. Jak powiedzia? o nim dwukrotny tryumfator Turnieju Andreas Goldberger, Sven m鏬? przegra? tylko sam ze sob?, gdyby pope?ni? jaki? g?upi b??d.

Wielu specjalist闚 twierdzi, ?e wcze?niej tego wyczynu, jakim by?o wygranie czterech konkurs闚 podczas jednej edycji Turnieju, m鏬? dokona? w sezonie 1971/72 Japo?czyk Yukio Kasaya. On jednak po wygraniu trzech konkurs闚 zrezygnowa? z czwartego, by lepiej przygotowa? si? do maj?cych si? wkr鏒ce rozpocz?? igrzysk olimpijskich w Sapporo. Plan zdobycia tam olimpijskiego z?ota na du?ej skoczni popsu? Kasayi sam Wojciech Fortuna, zanim to jednak nast?pi?o Turniej Czterech Skoczni wygra? Norweg Ingolf Mork. Na pierwsze zwyci?stwo swego rodaka w tej imprezie Japo?czycy musieli czeka? jeszcze 26 lat, do 1998 roku, kiedy to Turniej wygra? Kazuyoshi Fumaki.

Ale Polacy czekali jeszcze d?u?ej. Do zwyci?stwa Adama Ma?ysza najwy?sze dla Polski pi?te miejsca wywalczyli Antoni Wieczorek w 1962 roku i Stanis?aw Bobak w roku 1975. Nikt z polskich zawodnik闚 nie wygra? wcze?niej nawet pojedynczego konkursu Turnieju, a od 1953 roku odby?o si? ich a? 175! Do niedawna najbardziej cieszy?o nas wywalczone drugie miejsce wspomnianego ju? Stanis?awa Bobaka podczas pierwszego i ostatniego konkursu Turnieju, potem jego osi?gni?cie powt鏎zy? w 1997 roku Adam Ma?ysz, by w ko?cu 4 lata p?niej zwyci??y? pierwszego dnia XXI wieku na olimpijskim obiekcie w Innsbrucku - obiekcie, kt鏎y wiosn? 2001 roku przesta? istnie?. Nasz zawodnik okaza? si? wi?c nie tylko ostatnim zwyci?zc? rozgrywanych tam zawod闚, ale i ostatnim rekordzist? skoczni (wcze?niej pobi? ustanowion? przez Niemca Dietera Thom? rekordow? odleg?o?? 120 metr闚 o zaledwie p? metra)

Nie by? to jednak jedyny rekord ustanowiony przez Adama Ma?ysza, gdy? nikt przed nim nie wygra? wszystkich czterech serii kwalifikacyjnych, nie zgromadzi? ponad 1000 punkt闚 w klasyfikacji ??cznej Turnieju ani nie uzyska? przewagi ponad 100 punkt闚 nad drugim zawodnikiem. I chocia? w rok p?niej Sven Hannawald zdoby? o 31.7 punktu wi?cej w klasyfikacji ??cznej, i to on (a nie jak oczekiwano, nasz zawodnik) wygra? w Turnieju wszystkie 4 konkursy, nie oznacza to braku kolejnych wyzwa? dla skoczk闚. By? mo?e nied?ugo poznamy zawodnika, kt鏎y powt鏎zy wyczyn Hannawalda w dw鏂h edycjach Turnieju z rz?du? Pozostaje nam czeka? na tego skoczka, kt鏎y swymi wyst?pami dopisze dalszy ci?g historii Turnieju Czterech Skoczni...


sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
1953 S. BRADL (AUT) H. NAES (NOR) A. DOELPLADS (NOR)
1953/1954 O. BJOERNSTAD (NOR) E. KIRJONEN (FIN) S. BRADL (AUT)
1954/1955 H. SILVENOINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) A. KALLAKORPI (FIN)
1955/1956 N. KAMIENSKI (URS) S. BRADL (AUT) N. SZAMOW (URS)
1956/1957 P. UOTINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) M. BOLKART (GER)
1957/1958 H. RECKNAGEL (DDR) N. SZAMOW (URS) N. KAMIENSKI (URS)
1958/1959 H. RECKNAGEL (DDR) W. HABERSATTER (AUT) A. HOEL (NOR)
1959/1960 M. BOLKART (GER) A. PLANK (AUT) O. LEODOLTER (AUT)
1960/1961 H. RECKNAGEL (DDR) O. LEODOLTER (AUT) K. KAERKKINEN (FIN)
1961/1962 E. KIRJONEN (FIN) W. EGGER (GER) H. SILVENOINEN (FIN)
1962/1963 T. ENGAN (NOR) T. YGGESETH (NOR) M. BOLKART (GER)
1963/1964 V. KANKKONEN (FIN) T. YGGESETH (NOR) B. PREIML (AUT)
1964/1965 T. BRANDTZAEG (NOR) B. WIRKOLA (NOR) D. MOTEJLEK (TCH)
1965/1966 V. KANKKONEN (FIN) D. NEUENDORF (DDR) B. WIRKOLA (NOR)
1966/1967 B. WIRKOLA (NOR) S. LICHTENEGGER (AUT) D. NEUENDORF (DDR)
1967/1968 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) D. NEUENDORF (DDR)
1968/1969 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) Z. HUBAC (TCH)
1969/1970 H. QUECK (DDR) B. WIRKOLA (NOR) G. NAPA?KOW (URS)
1970/1971 J. RASKA (TCH) I. MORK (NOR) Z. HUBAC (TCH)
1971/1972 I. MORK (NOR) H. GLASS (DDR) T. KAEYHK (FIN)
1972/1973 R. SCHMIDT (DDR) H. ASCHENBACH (DDR) S. BOCZKOW (URS)
1973/1974 H. ASCHENBACH (DDR) W. STEINER (SUI) B. ECKSTEIN (DDR)
1974/1975 W. P鄄STL (AUT) E. FEDERER (AUT) K. SCHNABL (AUT)
1975/1976 J. DANNEBERG (DDR) K. SCHNABL (AUT) R. BACHLER (AUT)
1976/1977 J. DANNEBERG (DDR) W. STEINER (SUI) H. GLASS (DDR)
1977/1978 K. YLIANTILLA (FIN) M. BUSE (DDR) M. WEBER (DDR)
1978/1979 P. KOKKONEN (FIN) H. SUMI (SUI) J. DANNEBERG (DDR)
1979/1980 H. NEUPER (AUT) H. GLASS (DDR) M. WEBER (DDR)
1980/1981 H. NEUPER (AUT) A. KOGLER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1981/1982 M. DECKERT (DDR) R. RUUD (NOR) P. BERGERUD (NOR)
1982/1983 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) H. BULAU (CAN)
1983/1984 J. WEISSFLOG (DDR) K. OSTWALD (DDR) M. NYKAENEN (FIN)
1984/1985 J. WEISSFLOG (DDR) M. NYKAENEN (FIN) K. OSTWALD (DDR)
1985/1986 E. VETTORI (AUT) F. NEULAENDTER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1986/1987 E. VETTORI (AUT) V. OPAAS (NOR) U. FINDEISEN (DDR)
1987/1988 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) J. PARMA (TCH)
1988/1989 R. LAAKONEN (FIN) M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR)
1989/1990 D. THOMA (GER) J. WEISSFLOG (DDR) R. LAAKONEN (FIN)
1990/1991 J. WEISSFLOG (GER) A. FELDER (AUT) D. THOMA (GER)
1991/1992 T. NIEMINEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) W. RATHMAYR (AUT)
1992/1993 A. GOLDBERGER (AUT) N. KASAI (JPN) J. SAKALA (TCH)
1993/1994 E. BREDESEN (NOR) J. WEISSFLOG (GER) A. GOLDBERGER (AUT)
1994/1995 A. GOLDBERGER (AUT) K. FUNAKI (JPN) J. AHONEN (FIN)
1995/1996 J. WEISSFLOG (GER) A.P. NIKKOLA (FIN) R. SCHWARZENBERGER (AUT)
1996/1997 P. PETERKA (SLO) A. GOLDBERGER (AUT) D. THOMA (GER)
1997/1998 K. FUNAKI (JPN) S. HANNAWALD (GER) J. AHONEN (FIN)
1998/1999 J. AHONEN (FIN) N. KASAI (JPN) H. MIYAHIRA (JPN)
1999/2000 A. WIDHOELZL (AUT) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2000/2001 A. MA?YSZ (POL) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2001/2002 S. HANNAWALD (GER) M. HAUTAMAEKI (FIN) M. HOELLWARTH (AUT)
2002/2003 J. AHONEN (FIN) S. HANNAWALD (GER) A. MA?YSZ (POL)
2003/2004 S. PETTERSEN (NOR) M. HOELLWARTH (AUT) P. ZONTA (SLO)
2004/2005 J. AHONEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) T. MORGENSTERN (AUT)
2005/2006 J. JANDA (CZ), J.AHONEN (FIN) R. LJOEKELSOEY (NOR) A. KUETTEL (SUI)
2006/2007 A. JACOBSEN (NOR) A. SCHLIERENZAUER (AUT) S. AMMANN (SUI)
2007/2008 J.AHONEN (FIN) T. MORGENSTERN (AUT) M. NEUMAYER (GER) A. MALYSZ

Strona i ca豉 jej zawarto嗆 jest w豉sno軼i ©2001-2010 Ma造szomania.com
Wszelkie prawa zastrze穎ne.

Oskryptowanie:ㄆkasz Kokoszkiewicz