Ma³yszomania.com - Adam Ma³ysz & Skoki Narciarskie
 

: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. I
: Wspomnienia z Sapporo W. Fortuny cz. II
: Wywiad z Andreasem Kuettelem
: Wywiad z Jernejem Damjanem
: Wywiad ze Stefanem Hula
: Wywiad z Gregorem Schlierenzauerem






Turniej Czterech Skoczni

Turniej Czterech Skoczni nazywany jest czêsto narciarskim "Wielkim Szlemem", z tym, ¿e rozgrywanym w ci±gu kilku dni. Dla wielu skoczków jest równie wa¿ny co igrzyska olimpijskie i mistrzostwa ¶wiata, a wygranie go ¶wiadczy o presti¿u zawodnika, choæby ze wzglêdu na konieczno¶æ oddania kilku imponuj±cych i poprawnych stylowo skoków podczas wszystkich czterech konkursów Turnieju. Polakom od niedawna impreza ta kojarzy siê z pierwszym wielkim triumfem Adama Ma³ysza w 49. edycji tych zawodów, a tym samym z najwiêkszym wydarzeniem w historii wystêpów polskich skoczków narciarskich od czasu zwyciêstwa Wojciecha Fortuny na Olimpiadzie w Sapporo.

Sam pomys³ zorganizowania Turnieju Czterech Skoczni narodzi³ siê latem 1949 roku w domu "Maler" w Partenkirchen, w¶ród przebywaj±cych tam dzia³aczy narciarskich z Ga - Pa i Innsbrucku. Wcze¶niej, w zimie tego samego roku Miêdzynarodowa Federacja Narciarska znios³a zakaz udzia³u skoczków niemieckich w imprezach miêdzynarodowych, który obowi±zywa³ od koñca II wojny ¶wiatowej.

Ostatecznie plan "niemiecko - austriackiego tournee skoczków" opracowano podczas jednego z nocnych konkursów skoków w 1952 roku, w miejscowo¶ci Seegrube ko³o Innsbrucku. Ostatni z piêciu obecnych wówczas pomys³odawców Turnieju, a pó¼niej jego honorowy prezydent Putzl Pepeunig zmar³ w 1999 roku i zosta³ pochowany na cmentarzu nieopodal skoczni Bergisel.

Podczas pierwszego miêdzynarodowego "tournee skoczków" w 1953 roku na skoczniach w Ga - Pa (gdzie noworoczny konkurs odbywa³ siê od pocz±tku lat 20.) i Innsbrucku rywalizowali skoczkowie z sze¶ciu pañstw. Wygra³ Norweg Ageir Doelplads. Obecnie Turniej rozgrywa siê na czterech skoczniach: w Oberstdorfie, Garmisch- Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen.

W 1996 roku, pod presj± niemieckiej telewizji do zawodów wprowadzono zmiany regulaminowe - podczas kolejnej edycji Turnieju skoczkowie rywalizowali po raz pierwszy w systemie K.O. Od tej pory w pierwszej serii ka¿dego z konkursów 50 zawodników walczy o przej¶cie do serii drugiej w parach - zwyciêzcy ka¿dego z 25 pojedynków zapewniaj± sobie udzia³ w finale, po czym do³±cza do nich piêciu tak zwanych "lucky losers", czyli "szczê¶liwych przegranych" z najlepszymi wynikami. Nowy system, choæ nie zawsze sprawiedliwy dla skoczków, jest z pewno¶ci± atrakcyjny dla widzów - przypomnijmy sobie choæby emocjonuj±cy pojedynek z 1 stycznia 2001 roku, kiedy to w jednej parze na skoczni w Innsbrucku znale¼li siê Martin Schmitt oraz Adam Ma³ysz... i nie ukrywajmy, ¿e zestawienie tych dwóch zawodników w konkursie nie by³o przypadkowe.

Nieco symboliczne znaczenie nadano tak¿e celowym rezygnacjom z udzia³u Svena Hannawalda we wszystkich czterech seriach kwalifikacyjnych podczas jubileuszowej edycji zawodów w sezonie 2001/2002. Dziêki temu potem móg³ nie tylko zmierzyæ siê bezpo¶rednio ze zwyciêzc± kwalifikacji, ale tak¿e nosiæ numer "50", jakby zwiastuj±c swoje historyczne zwyciêstwo podczas 50. Turnieju Czterech Skoczni. To Sven Hannawald bowiem jako pierwszy skoczek w licz±cej ju¿ pó³ wieku historii Turnieju wygra³ wszystkie cztery konkursy. I trzeba dodaæ, ¿e w swej walce nie mia³ sobie równych. Jak powiedzia³ o nim dwukrotny tryumfator Turnieju Andreas Goldberger, Sven móg³ przegraæ tylko sam ze sob±, gdyby pope³ni³ jaki¶ g³upi b³±d.

Wielu specjalistów twierdzi, ¿e wcze¶niej tego wyczynu, jakim by³o wygranie czterech konkursów podczas jednej edycji Turnieju, móg³ dokonaæ w sezonie 1971/72 Japoñczyk Yukio Kasaya. On jednak po wygraniu trzech konkursów zrezygnowa³ z czwartego, by lepiej przygotowaæ siê do maj±cych siê wkrótce rozpocz±æ igrzysk olimpijskich w Sapporo. Plan zdobycia tam olimpijskiego z³ota na du¿ej skoczni popsu³ Kasayi sam Wojciech Fortuna, zanim to jednak nast±pi³o Turniej Czterech Skoczni wygra³ Norweg Ingolf Mork. Na pierwsze zwyciêstwo swego rodaka w tej imprezie Japoñczycy musieli czekaæ jeszcze 26 lat, do 1998 roku, kiedy to Turniej wygra³ Kazuyoshi Fumaki.

Ale Polacy czekali jeszcze d³u¿ej. Do zwyciêstwa Adama Ma³ysza najwy¿sze dla Polski pi±te miejsca wywalczyli Antoni Wieczorek w 1962 roku i Stanis³aw Bobak w roku 1975. Nikt z polskich zawodników nie wygra³ wcze¶niej nawet pojedynczego konkursu Turnieju, a od 1953 roku odby³o siê ich a¿ 175! Do niedawna najbardziej cieszy³o nas wywalczone drugie miejsce wspomnianego ju¿ Stanis³awa Bobaka podczas pierwszego i ostatniego konkursu Turnieju, potem jego osi±gniêcie powtórzy³ w 1997 roku Adam Ma³ysz, by w koñcu 4 lata pó¼niej zwyciê¿yæ pierwszego dnia XXI wieku na olimpijskim obiekcie w Innsbrucku - obiekcie, który wiosn± 2001 roku przesta³ istnieæ. Nasz zawodnik okaza³ siê wiêc nie tylko ostatnim zwyciêzc± rozgrywanych tam zawodów, ale i ostatnim rekordzist± skoczni (wcze¶niej pobi³ ustanowion± przez Niemca Dietera Thomê rekordow± odleg³o¶æ 120 metrów o zaledwie pó³ metra)

Nie by³ to jednak jedyny rekord ustanowiony przez Adama Ma³ysza, gdy¿ nikt przed nim nie wygra³ wszystkich czterech serii kwalifikacyjnych, nie zgromadzi³ ponad 1000 punktów w klasyfikacji ³±cznej Turnieju ani nie uzyska³ przewagi ponad 100 punktów nad drugim zawodnikiem. I chocia¿ w rok pó¼niej Sven Hannawald zdoby³ o 31.7 punktu wiêcej w klasyfikacji ³±cznej, i to on (a nie jak oczekiwano, nasz zawodnik) wygra³ w Turnieju wszystkie 4 konkursy, nie oznacza to braku kolejnych wyzwañ dla skoczków. Byæ mo¿e nied³ugo poznamy zawodnika, który powtórzy wyczyn Hannawalda w dwóch edycjach Turnieju z rzêdu? Pozostaje nam czekaæ na tego skoczka, który swymi wystêpami dopisze dalszy ci±g historii Turnieju Czterech Skoczni...


sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
1953 S. BRADL (AUT) H. NAES (NOR) A. DOELPLADS (NOR)
1953/1954 O. BJOERNSTAD (NOR) E. KIRJONEN (FIN) S. BRADL (AUT)
1954/1955 H. SILVENOINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) A. KALLAKORPI (FIN)
1955/1956 N. KAMIENSKI (URS) S. BRADL (AUT) N. SZAMOW (URS)
1956/1957 P. UOTINEN (FIN) E. KIRJONEN (FIN) M. BOLKART (GER)
1957/1958 H. RECKNAGEL (DDR) N. SZAMOW (URS) N. KAMIENSKI (URS)
1958/1959 H. RECKNAGEL (DDR) W. HABERSATTER (AUT) A. HOEL (NOR)
1959/1960 M. BOLKART (GER) A. PLANK (AUT) O. LEODOLTER (AUT)
1960/1961 H. RECKNAGEL (DDR) O. LEODOLTER (AUT) K. KAERKKINEN (FIN)
1961/1962 E. KIRJONEN (FIN) W. EGGER (GER) H. SILVENOINEN (FIN)
1962/1963 T. ENGAN (NOR) T. YGGESETH (NOR) M. BOLKART (GER)
1963/1964 V. KANKKONEN (FIN) T. YGGESETH (NOR) B. PREIML (AUT)
1964/1965 T. BRANDTZAEG (NOR) B. WIRKOLA (NOR) D. MOTEJLEK (TCH)
1965/1966 V. KANKKONEN (FIN) D. NEUENDORF (DDR) B. WIRKOLA (NOR)
1966/1967 B. WIRKOLA (NOR) S. LICHTENEGGER (AUT) D. NEUENDORF (DDR)
1967/1968 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) D. NEUENDORF (DDR)
1968/1969 B. WIRKOLA (NOR) J. RASKA (TCH) Z. HUBAC (TCH)
1969/1970 H. QUECK (DDR) B. WIRKOLA (NOR) G. NAPA£KOW (URS)
1970/1971 J. RASKA (TCH) I. MORK (NOR) Z. HUBAC (TCH)
1971/1972 I. MORK (NOR) H. GLASS (DDR) T. KAEYHKÖ (FIN)
1972/1973 R. SCHMIDT (DDR) H. ASCHENBACH (DDR) S. BOCZKOW (URS)
1973/1974 H. ASCHENBACH (DDR) W. STEINER (SUI) B. ECKSTEIN (DDR)
1974/1975 W. PÜRSTL (AUT) E. FEDERER (AUT) K. SCHNABL (AUT)
1975/1976 J. DANNEBERG (DDR) K. SCHNABL (AUT) R. BACHLER (AUT)
1976/1977 J. DANNEBERG (DDR) W. STEINER (SUI) H. GLASS (DDR)
1977/1978 K. YLIANTILLA (FIN) M. BUSE (DDR) M. WEBER (DDR)
1978/1979 P. KOKKONEN (FIN) H. SUMI (SUI) J. DANNEBERG (DDR)
1979/1980 H. NEUPER (AUT) H. GLASS (DDR) M. WEBER (DDR)
1980/1981 H. NEUPER (AUT) A. KOGLER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1981/1982 M. DECKERT (DDR) R. RUUD (NOR) P. BERGERUD (NOR)
1982/1983 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) H. BULAU (CAN)
1983/1984 J. WEISSFLOG (DDR) K. OSTWALD (DDR) M. NYKAENEN (FIN)
1984/1985 J. WEISSFLOG (DDR) M. NYKAENEN (FIN) K. OSTWALD (DDR)
1985/1986 E. VETTORI (AUT) F. NEULAENDTER (AUT) J. PUIKKONEN (FIN)
1986/1987 E. VETTORI (AUT) V. OPAAS (NOR) U. FINDEISEN (DDR)
1987/1988 M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR) J. PARMA (TCH)
1988/1989 R. LAAKONEN (FIN) M. NYKAENEN (FIN) J. WEISSFLOG (DDR)
1989/1990 D. THOMA (GER) J. WEISSFLOG (DDR) R. LAAKONEN (FIN)
1990/1991 J. WEISSFLOG (GER) A. FELDER (AUT) D. THOMA (GER)
1991/1992 T. NIEMINEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) W. RATHMAYR (AUT)
1992/1993 A. GOLDBERGER (AUT) N. KASAI (JPN) J. SAKALA (TCH)
1993/1994 E. BREDESEN (NOR) J. WEISSFLOG (GER) A. GOLDBERGER (AUT)
1994/1995 A. GOLDBERGER (AUT) K. FUNAKI (JPN) J. AHONEN (FIN)
1995/1996 J. WEISSFLOG (GER) A.P. NIKKOLA (FIN) R. SCHWARZENBERGER (AUT)
1996/1997 P. PETERKA (SLO) A. GOLDBERGER (AUT) D. THOMA (GER)
1997/1998 K. FUNAKI (JPN) S. HANNAWALD (GER) J. AHONEN (FIN)
1998/1999 J. AHONEN (FIN) N. KASAI (JPN) H. MIYAHIRA (JPN)
1999/2000 A. WIDHOELZL (AUT) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2000/2001 A. MA£YSZ (POL) J. AHONEN (FIN) M. SCHMITT (GER)
2001/2002 S. HANNAWALD (GER) M. HAUTAMAEKI (FIN) M. HOELLWARTH (AUT)
2002/2003 J. AHONEN (FIN) S. HANNAWALD (GER) A. MA£YSZ (POL)
2003/2004 S. PETTERSEN (NOR) M. HOELLWARTH (AUT) P. ZONTA (SLO)
2004/2005 J. AHONEN (FIN) M. HOELLWARTH (AUT) T. MORGENSTERN (AUT)
2005/2006 J. JANDA (CZ), J.AHONEN (FIN) R. LJOEKELSOEY (NOR) A. KUETTEL (SUI)
2006/2007 A. JACOBSEN (NOR) A. SCHLIERENZAUER (AUT) S. AMMANN (SUI)
2007/2008 J.AHONEN (FIN) T. MORGENSTERN (AUT) M. NEUMAYER (GER) A. MALYSZ

Strona i ca³a jej zawarto¶æ jest w³asno¶ci± ©2001-2010 Ma³yszomania.com
Wszelkie prawa zastrze¿one.

Oskryptowanie:£ukasz Kokoszkiewicz